
سلام کعبه! سلام آستان سبز سجودم ،سلام قبله ي من !هستي ام ! تمام وجودم !سلام چهارگوشه، قلب زمين. سلام دست خدا، پاي ابراهيم، حرمت هاجر، حجر اسماعيل. سلام کعبه! سلام آدم، علي، مهدي (عليهم السلام)، سلام سجاد، مغفر آدم، مولود علي (ع)، سلام تکيه منجي عالم، موعود خدا (عج)، سلام خانه دردانه هاي خدا، سلام قبله گه عشق، رمز خدا ميان ما و خدا! کعبه ام به تو مي انديشم...با کدامين چشم مي تون نگاهت کرد؟و با کدام گوش مي توان صدا ي حمد و تسبيح به ظاهر خاموشان هستي راشنيد؟ در اين بي نظمي پر از نظم...در اين هياهو ي پر از سکوت...چگونه صدايت زنم؟ آنگاه که هر لحظه من و تو در برابر هم ايستاده ايم...مي دانم تنها شهادت است که به کار مي ايد...و تو بر من شاهدي و من بر تو آمده ام تا از دستت پياله اي بگيرم در اين سرا ي سراسر راز.آآآآآآآآآآه که مي دانم که مستم مي کني..اين همان است همان گوهر است که از تو خواسته بودم...
کعبه دوستت دارم و مي دانم که دوستم داري
کعبه دوستت دارم و مي دانم که دوستم داري


هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر